از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

‏۱۹ فوريهٔ ۲۰۰۹، ساعت ۰۳:۴۸ (UTC)Kassrra101

عليرضا افتخاري از خوانندگان موسيقي ايراني است.

در سال فروردين ۱۳۳۷ در شهر اصفهان ديده به جهان گشود. استاد نخست ايشان ؛ استاد طباطبايي نوازندهٔ روشندل ويولون بودند كه به پيشرفت افتخاري كمك‌هاي شاياني نمودند.به طوري كه صفحاتي از افتخاري در نوجواني توسط شركت رويال در استوديو طنين ضبط شد. اما وقتي در ۱۴ سالگي نزد استاد تاج اصفهاني ؛ افتخار شاگردي نصيبشان شد , استاد ايشان را از خواندن و ضبط صفحه بر حذر داشتند و يادگيري كامل رديف‌ها را از وي خواستند.

افتخاري با پشتكار و علاقه خاصي فرموده‌هاي استاد را آويزهٔ گوش خود مي‌كرد و سعي مي‌كرد كه بيشترين بهره را از وجودشان ببرد.

شاگردي استاد بزرگي چون تاج اصفهاني نقطه عطفي در زندگي هنري افتخاري بود به طوري كه افتخاري موفقيت‌هايش را مرهون استاد تاج مي‌داند و از ايشان هميشه به احترام و نيكي ياد مي‌كند.

در سال ۱۳۶۰ كه استاد تاج به ديار باقي شتافتند؛ افتخاري به نزد استاد دادبه رفت. استادي كه علي رغم اينكه استاد معروفي در زمره موسيقي ايران نبود، اما داراي گوش و هوش موسيقايي قوي بود و سهم به سزايي در احياي دشتستاني داشت.

استاد دادبه با افتخاري آواز و دو بيتي محلي و نيز صدا سازي كار كرد.

در سال ۱۳۵۷ در سن ۲۲ سالگي در آزمون باربد (كه شامل سي لحن آوازي است) زير نظر علي‌اكبر خان شهنازي، دكتر مهدي بركشلي، دكتر مهدي فروغ، دكتر داريوش صفوت و علي تجويدي، موفق به دريافت جايزه اول شد.

عليرضا افتخاري به شيوه‌هاي آوازخواني تاج، اديب خوانساري، دادبه و طاهر زاده مسلط است. در سال ۱۳۶۰ پس از فوت استاد تاج اصفهاني نزد استادان ديگري چون حسن كسايي، جليل شهناز، دادبه، محمدرضا شجريان رفت و از آنان در زمينه گوشه‌ها و رديف‌هاي آوازي كسب معلومات نمود.

وي از سال ۱۳۵۷ همكاريش را با راديو و از سال ۱۳۶۳ همكاريش را با تالار وحدت و مركز حفظ و اشاعه موسيقي سنتي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي آغاز كرد. افتخاري در سالهاي اوليه دهه شصت ؛ اجراهاي خصوصي نيز به همراه اساتيدي نظير : كسايي ؛ بديعي، بيگجه خاني و شهناز داشتند. البته اين آثار تك نسخه‌اي هستند و هيچگاه منتشر نشدند.

در سال ۶۴-۶۳ با آوازي به نام قصه گيسو در ماهور و با ني كياني نژاد در فيلم امير كبير صداي ايشان از تلويزيون پخش شد.

افتخاري بعد از آتش دل بنا به فرموده مرحوم پدر، تا سه سال نخواند و بعد از سه سال با موافقت آن مرحوم كارهايي نظير راز و نياز با استاد حسين عليزاده و مهروزان با استاد كياني نژاد را اجرا نمود.

در همين سالها در برنامه تماشاگه راز به همراهي اساتيدي نظير جلال ذوالفنون، بهزاد فروهري، شهريار فريوسفي و... به ارائه آثاري بداهه خواني و نيز قطعات ضربي نمود كه نمونه‌اي از اين آثار در آلبوم مستانه و شب عاشقان بعدها عرضه شد.

در اواخر دهه هفتاد نيز كنسرت‌ها از سر گرفته شد اما اين بار در كشورهاي اروپايي و آمريكاي شمالي كه نمونه‌اي از اين كنسرت‌ها، كنسرت لندن است كه آلبوم آن منتشر شده‌است. استاد افتخاري سه دختر دارند. دختر اول ايشان خانم الهام افتخاري متولد ۱۳۵۸ مي‌باشند.

افتخاري در سال‌هاي گذشته در شهرهاي اصفهان و تهران به تدريس آواز نيز مشغول بوده‌است. ولي در حال حاضر به خاطر مشكلات كاري زياد در صدا و سيما و وزارت فرهنگ و ارشاد كلاس‌هاي آموزشي وي برگزار نمي‌شود.

فهرست مندرجات [نهفتن] ۱ آثار ۱.۱ اطلاعات بيشتر ۱.۲ آلبوم‌هاي عليرضا افتخاري ۱.۳ منبع

[ويرايش] آثار

• كليپ بر روي سريال «امير كبير»
• فيلم سينمايي «چتري براي كارگردان»
• برنامه نوروزي «نغمه بهاران» در سال ۱۳۷۹ با همكاري سهيل محمودي، داود ياسري، عليرضا شفعييان، از شبكه دو كه به بداهه‌خواني اشعار حافظ همراه با همنوازي سنتور و تنبك قسمتي از اين برنامه بود.
• همكاري با برنامه «ضيافت» در رمضان ۱۳۸۰ و ۱۳۸۱ از شبكه دو كه به حافظ‌خواني و اجراي قطعاتي مختلف آوازي پرداخته
• برنامه «كاروان شعر و موسيقي» در سال ۱۳۸۱
• برنامه‌هاي «كاروان» از شبكه دو
• «گل پونه‌ها» از شبكه يك در نوروز ۱۳۸۲
• همكاري با شبكه استاني تهران در برنامه «شبانه»
• اجراي تصويري بسياري از تصنيف‌ها

[ويرايش] اطلاعات بيشتر

• مجله بين المللي موسيقي ايرانيان
• راز گل
• تارنماي استاد افتخاري

[ويرايش] آلبوم‌هاي عليرضا افتخاري

مشهورترين آلبوم‌ها:

• آتش دل (۱۳۶۲) به ياد استاد تاج (اولين آلبوم)
• ياداستاد (آهنگساز :علي تجويدي)
• نيلوفرانه ۱ و ۲ (عباس خوشدل)
• هنگامه (حسن ميرزا خاني)
• گل هزار بهار (كامبيز روشن روان)
• زبياترين (محمد جواد ضرابيان)
• سروسيمين (محمد علي كياني نژاد)
• امان‌از جدايي (محمد جليل عندليبي)
• ناز نگاه (محمد جواد ضرابيان)
• خداحافظ (محمد جليل عندليبي)
• عطر سوسن(محمد جواد ضرابيان)
• مستانه (جلال ذوالفنون)
• شب عاشقان (جلال ذوالفنون)
• شبان عاشق (عباس خوشدل)
• غم زمانه (فضل الله توكل)
• صياد (اكبر محسني – محمدرضا چراغعلي)
• خاطرات جواني (فضل الله توكل)
• نسيما (فضل الله توكل)
• شكوه عشق (فريدون خشنود)
• شور عشق (فريدون شهبازيان)
• بردي از يادم (حبيب الله بديعي - مهدي خالدي - اسدالله ملك)
• به دنبال دل ۱ (علي تجويدي - رحيم معيني)
• تو مي‌آيي (حسن ميرزاخاني)
• سفر (بهزاد خدا رحمي)
• ماه خراسان (حسن ميرزاخاني)
• ماه پنهان (فريدون خشنود)
• كنسرت لندن (محمد جليل عندليبي)
• تازه به تازه (محمد جليل عندليبي)
• همسايه (عطا جنگوك)
• قصه شمع (گروه آهنگساز)
• راز گل (محمد آذري)
• صدايم كن (عباس خوشدل)
• خوش آمدي (جواد لشكري)
• عشق گمشده (جواد لشكري)
• گل ميخك (جواد لشكري)
• باباطاهر (جمشيد عندليب)
• خنده بارون (مهرداد پازوكي)
• آواي عشق (حسن ميرزاخاني)
• افسانه (علي جعفريان)
• مهمان تو (جمشيد عندليبي)
• پاييز (مهرداد پازوكي)
• هواي تو (محمدرضا چراغعلي)
• قلندروار (عماد توحيدي)
• عطر مهر (فريدون خشنود)
• رازگشا (عباس خوشدل)
• خروش بحر (فردين كريم خاوري)
• نواي اساتيد

و آثار ديگري كه مجموعا بيش از ۵۰ آلبوم است.

وي در سال ۱۳۳۸ به دانشسراي مقدماتي در مشهد رفت و از همان سال براي نخستين بار با يك معلم موسيقي آشنا شد.^[۳]

 

در سال‌هاي اخير و پس از اصلاحات، راديو فرهنگ، در برنامه نيستان برخي از كارهاي قديمي و جديد او را پخش مي‌كند، همچنين شبكه چهار جمهوري اسلامي در برنامه‌اي تحت عنوان آواي ايراني، با استفاده از «گنجينه گلهاي تازه راديو ايران» آواز شجريان را همراه با تصاويري از خوشنويسي، نگارگري و ديگر هنرهاي ايراني پخش مي‌كند.

انتخابات رياست جمهوري دهم و قطع همكاري با صدا و سيما

پس از دهمين دورهٔ انتخابات رياست جمهوري ايران، محمدرضا شجريان در نامه‌اي به عزت الله ضرغامي از وي خواست تا از پخش آثار او در صدا و سيما خودداري كند. وي گفت: «سرودهايي كه خوانده به ويژه سرود ايران، اي سراي اميد متعلق به سال‌هاي ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ بوده و هيچ ارتباطي با شرايط كنوني ندارد». وي اعلام كرد سازمان صدا و سيما هيچ نقشي در تهيه اين آثار نداشته و به حكم قانون و شرع از اين سازمان خواسته صدا و آثار او را در هيچ يك از واحدهاي راديو و تلويزيون پخش نكند. صداوسيما در آستانه انتخابات و پس از آن به نحو گسترده‌اي از آثار شجريان (به ويژه سرود ايران، اي سراي اميد از آلبوم سپيده) و ساير ترانه‌هاي با مضمون ملي استفاده مي‌كرد.^[۷] وي در گفت و گو با بي‌بي‌سي گفت: «در شرايطي كه مردم در بهت و حيرت هستند و به گفته آقاي احمدي نژاد، خس و خاشاك به حركت در آمده‌اند، صداي من در صدا و سيما جايي ندارد. صداي من صداي خس و خاشاك است و هميشه هم براي خس و خاشاك خواهد بود.» وي در گفتگو با بي‌بي‌سي گفت كه هربار كه صداي خود را از اين رسانه مي‌شنود احساس شرم مي‌كند و بدنش مي‌لرزد.^{[۸] [۷]}‎ وي همچنين در تظاهرات اعتراضي مردم ديده شد.^{[۹] [۸]}‎

[ويرايش] جوايز

در سال ۱۳۷۸ موفق به دريافت جايزه پيكاسو و ديپلم افتخار از طرف سازمان يونسكو در پاريس شد. اين جايزه هر پنج سال به هنرمندي كه براي شناساندن فرهنگ و هنر كشورش مي‌كوشد اهدا مي‌شود. پيش از وي، اين جايزه را نصرت فاتح‌علي‌خان خواننده قوالي از پا***تان دريافت كرده بود.

[ويرايش] محتواي كاري

بيشتر آوازها و تصنيف‌هاي اجرا شده گزيده‌اي بوده از اشعار شاعران بزرگ ايران چون سعدي، حافظ، مولوي، باباطاهر، خيام، عطار و برخي تصنيف‌هاي قديمي با مضامين عاشقانه، و اجتماعي. وي همچنين، در برخي كنسرت‌ها و كارهاي جديدتر خود از «شعر نو» شاعراني چون فريدون مشيري، نيما يوشيج، سهراب سپهري، شفيعي كدكني، مهدي اخوان‌ثالث و هوشنگ ابتهاج استفاده كرده‌است. از جمله كارهاي مشترك او گزيده‌اي است از رباعيات خيام با صداي شجريان و رباعي‌خواني احمد شاملو.

[ويرايش] خوشنويسي

محمدرضا شجريان علاوه بر استعدادش در آوازخواني، علاقه زيادي به خوشنويسي ايراني دارد و از او به عنوان يكي از خوشنويسان معاصر ياد مي‌شود. او از سال ۱۳۴۴ به فراگيري نستعليق نزد استادان ابراهيم بوذري، و حسين ميرخاني پرداخت. او در حال حاضر داراي درجه ممتاز در خط نستعليق مي‌باشد و سبك ويژه خود را در خوشنويسي دنبال مي‌كند.

از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

براي اثبات‌پذيري كامل اين مقاله، به منابع بيشتري نياز است يا منابع ارائه‌شده به‌درستي ارجاع داده نشده‌است. لطفاً با توجه به شيوهٔ ويكي‌پديا براي ارجاع به منابع با ارائهٔ منابع معتبر اين مقاله را بهبود بخشيد. مطالب بي‌منبع ممكن است در آينده حذف شوند.

يك يا چند منبع يادشده در اين مقاله بصورت دقيق ارجاع نشده‌است. شما مي‌توانيد با اصلاح نحوهٔ ارجاع به منابع بر طبق شيوه‌نامهٔ ارجاع به منابع، به ويكي‌پديا كمك كنيد. مطالب با منبع غيردقيق احتمالاً در آينده حذف خواهند‌ شد.

شهرام ناظري خواننده و استاد موسيقي كردي و فارسي است.

فهرست مندرجات [نهفتن] ۱ زندگي‌نامه ۲ افتخارات ۳ آثار منتشر شده ۴ آثار منتشر شده تنها در اروپا ۵ آثار منتشر نشده ۶ ساير آثار ۷ آثار تصويري ۸ جستارهاي وابسته ۹ منابع ۱۰ پيوند به بيرون

[ويرايش] زندگي‌نامه

براي اين بخش از اين مقاله منابع لازم نيامده‌است. لازم است بر طبق اصول اثبات‌پذيري و شيوه‌نامهٔ ارجاع به منابع منبعي براي آن ذكر شود. مطالب بي‌منبع احتمالاً در آينده حذف خواهند شد.

شهرام ناظري در سال ۱۳۲۸ در كرمانشاه و در خانواده‌اي اديب، فرهنگ دوست و اهل موسيقي متولد شد.

وي از زمان كودكي مانند اكثر خوانندگان كه صداي خوش در خانواده‌شان موروثي بوده، صداي خوش را از پدر و مادر خود به ارث مي‌برد و پدرش كه صداي لطيفي داشت و از سبك قدما و خوانندگان آن ديار به خصوص شيخ داوودي خواننده بزرگ بهره گرفته بود، فرزندش را تحت تعليم قرار داد. قطب اين خانواده، استاد حاجي خان ناظري (پرويز خان پورناظري) بوده كه اكثر موسيقي‌دانان كرمانشاه را با نت و موسيقي اصيل ايران تعليم داده و خود از شاگردان درويش خان و كلنل وزيري بوده‌است.

پدر شهرام ناظري ضمن آشنايي با گوشه‌ها و رديف‌هاي آواز ايراني با سه‌تار هم آشنايي داشت و مادر وي هم صوتي خوش و با آواز آشنايي داشته و شهرام در چنين محيطي پرورش يافت.

اين محيط مناسب هنري موجب شد تا وي در سن ۹ سالگي اولين برنامه هنري خود را در راديو كرمانشاه همراه با تار مرحوم درويشي، از نوازندگان معروف كرمانشاه، اجرا نمايد.

وي سپس در سن ۱۱ سالگي در راديو تلويزيون ايران چند برنامه در آواز ايراني اجرا نمود و براي پر بارتر كردن درك موسيقي خود ارتباط بيشتري با پسر عمويش كيخسرو پورناظري و درويش نعمت علي خان خراباتي كه تأثير بزرگ و مهمي بر آشنايي او با موسيقي محلي و كردي و درك آن داشته‌اند برقرار كرد.

وي همواره در پي بهره‌بردن از مكاتب و استادان مختلف بوده‌است. در سال ۱۳۴۵ براي بهره‌گيري از محضر اساتيدي چون عبداله خان دوامي، نورعلي خان برومند، عبدالعلي وزيري و محمود كريمي، مقيم تهران شد و ضمن بهره‌گيري از محضر اين اساتيد، سه‌تار را نيز نزد استادان احمد عبادي، محمود تاج بخش، جلال ذوالفنون و محمود هاشمي فرا گرفت.

شهرام ناظري به مدت يك سال در تبريز با نوازندگان و موسيقي‌دانان آن ديار مانند غلامحسين بيگجه‌خاني و فرنام قيطانچيان كه از شاگردان اقبال آذر بودند در زمينه موسيقي ايراني كار كرد.

درسال ۱۳۵۴ بنا به پيشنهاد نورعلي برومند به استخدام راديو تلويزيون در آمد و اولين برنامه خود را با گروه شيدا به سرپرستي محمد رضا لطفي با مثنوي مولانا و ترانه‌اي از شيخ بهايي اجرا كرد و پس از آن با گروه عارف به سرپرستي حسين عليزاده و پرويز مشكاتيان همكاريش را ادامه داد.

وي درسال ۱۳۵۵ در نخستين كنكور موسيقي سنتي ايران (باربد) مقام اول را به دست آورد. در سال ۱۳۵۶ همراه با گروه سماعي به سرپرستي اصغر بهاري و حسن ناهيد براي اجراي كنسرت در جشنواره توس انتخاب شد. در سال ۱۳۵۸ همراه با گروه چاووش كه خود از اعضاي اصلي آن بود در سخت‌ترين شرايط صداي موسيقي سنتي و اصيل ايران را به گوش مردم هنردوست ايران رساند.

شهرام ناظري از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۰ با تلاش پي‌گير و بي‌وقفه، آلبوم‌هاي چاووش ۲، ۳، ۴، ۷ و ۸ را با همكاري گروه چاووش، گروه شيدا و گروه عارف به سرپرستي محمد رضا لطفي، حسين عليزاده و پرويز مشكاتيان، آلبوم مثنوي موسي و شبان را با همكاري جلال ذوالفنون و بهزاد فروهري، شعر و عرفان را با همكاري نوازندگان مركز حفظ و اشاعه موسيقي سنتي ايران و گروه مولانا به سرپرستي جليل عندليبي، آلبوم سخن عشق باهمكاري گروه تنبور شمس و مرا عاشق را با همكاري گروه عارف به سرپرستي پرويز مشكاتيان تهيه كرد.

او در سال‌هاي ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ از فعاليت خود كاست و به روش‌هاي مختلف مشغول تدريس موسيقي و رديف‌هاي آوازي به علاقه‌مندان گرديد.

از سال ۱۳۶۴ به بعد با همكاري گروه‌هاي موسيقي ايراني كارهاي زيبايي را به بازار موسيقي عرفاني و اصيل ايراني عرضه ساخت كه از درخشان‌ترين اين آثار مي‌توان شورانگيز با همكاري حسين عليزاده، گل صد برگ و آتش در نيستان با همكاري جلال ذوالفنون، كنسرت اساتيد با همكاري گروه اساتيد (گروه فرامرز پايور) و بي‌قرار با همكاري گروه جليل عندليبي را نام برد.

شهرام ناظري طي فعاليت هنري خود براي اجراي كنسرت‌هاي موسيقي اصيل ايراني و عرفاني سفرهاي بي‌شماري به كشورهاي آسيايي، اروپايي و آمريكا داشته‌است و در فستيوال‌هاي جهاني نيز حضور يافته‌است.

وي درسال‌هاي اخير در كنسرت‌هاي داخلي كه زحمات اجراي آنها به دليل كمبود امكانات و مشكلات پيش رو، زياد است، حضور بيشتري داشته‌است. وي در جشنواره موسيقي فجر درسال ۱۳۸۰، به همراه فرزندش حافظ ناظري، شركت كرد و جايزه اول اين فستيوال را به عنوان بهترين خواننده موسيقي اصيل ايراني را به دست آورد. وي جايزه مخصوص هيئت داوران را نيز از جشنواره مهر دريافت داشته‌است.

[ويرايش] افتخارات

شهرام ناظري، در سفري كه مهرماه ۱۳۸۶ به فرانسه داشت، نشان شواليه ادب و هنر (Chevalier des Arts et Lettres) را از سوي دولت فرانسه دريافت كرد. اين نشان بالاترين نشان فرهنگي فرانسه‌است و پاس‌داشتي است از طرف دولت فرانسه به هنرمنداني كه تلاش ويژه‌اي در اعتلاي فرهنگ و هنر انجام مي‌دهند. وي از طرف مجمع آسياسوسيتي به عنوان هنرمند برتر آسيا انتخاب و از طرف بان كي‌مون دبير كل سازمان ملل متحد تقدير ويژه شد^{[نيازمند منبع]}. وي همچنين در سال ۱۹۹۸ ميلادي جايزه بهترين موسيقي عرفاني جهان را در مراكش كسب نمود^{[نيازمند منبع]}.

[ويرايش] آثار منتشر شده

• مثنوي موسي و شبان - مثنوي مولانا جلال الدين بلخي - ۱۳۵۸

• صداي سخن عشق (از صداي سخن عشق) - موسبقي عرفاني ايران - گروه نتبور شمس - سرپرست گروه: علي ناظري - ۱۳۵۸

• بهاران آبيدر - شهرام ناظري بيژن كامكار - آهنگساز: هوشنگ كامكار -بهمن ماه ۱۳۶۴

• باد صبا (باد صبا مي‌آيد) - جلال ذوالفنون

• شعروعرفان (بنماي رخ) - سرپرست: جليل عندليبي - اجرا: گروه مولانا - مرداد ۶۳

• يادگار دوست - اثري از كامبيز روشن روان - به مناسبت هشتصدمين سالگرد تولد مولانا جلال الدين محمد بلخي - اركستر سمفونيك ۱۳۶۴

• ساقي نامه و صوفي نامه ۱ (سوته دلان) - موسيقي: كامبيز روشن روان - ۱۳۶۷

• ساقي نامه و صوفي نامه ۲ (نسيم صبحگاهي) - موسيقي: كامبيز روشن روان - ۱۳۶۷

• نجوا - آهنگساز: حسن يوسف زماني - گروه سلمك - پاييز ۱۳۶۳

• بشنو از ني آهنگساز و سرپرست گروه: فريدون شهبازيان

• سخن تازه -آهنگساز و سرپرست اجرا: مهدي آذرسينا -اجرا و ضلط در سال ۱۳۶۷

• ديوان شمس - محمد رضا لطفي

• لاله بهار - گروه عارف - سرپرست گروه: پرويز مشكاتيان - ۱۳۶۵

• شورانگيز - آهنگساز و سرپرست گروه: حسين عليزاده - گروه شيدا و عارف - تالار وحدت تابستان ۱۳۶۷

• سروش پيروزي - گنجينه سروش -موسيقي دفاع مقدس - آهنگساز: جليل عندليبي محمدعلي كياني نژاد - خواننده: محمد گلريز شهرام ناظري

• درگلستانه -به مناسبت شصتمين سال تولد سهراب سپهري - آهنگساز: هوشنگ كامكار - زمستان ۱۳۶۶

• زمستان - موسيقي: محمدرضا درويشي - سروده مهدي اخوان ثالث

• كنسرت اساتيد موسيقي ايران - سرپرست گروه: فرامرز پايور - پاييز ۱۳۶۸

• گل صدبرگ - به ياد هشتصدمين سال تولد مولانا - موسبقي عرفاني ايران - همنوازي سه تار - سرپرست گروه: جلال ذوالفنون - ۱۳۶۰

• آتش در نيستان (آتشي در نيستان) - همنوازي سه تار - سرپرست گروه: جلال ذوالفنون - سال انتشار ۱۳۶۷ - نوار و لوح فشرده اين آلبوم كمي متفاوت است

• ۲۰ سال با آثار پرويز مشكاتيان - شهرام ناظري - عليرضا افتخاري - علي رستميان - حميدرضا نوربخش - تابستان ۸۲

• چشم به راه - آهنگساز: عطا جنگوك - گروه شهرآشوب - ارديبشت ۱۳۷۰

• كنسرتي ديگر (ساز و آواز) - داريوش طلايي - سال انتشار بهار ۷۲

• دل شيدا (اصفهان) - گروه اساتيد موسيقي ايران - سرپرست گروه: استاد فرامرز پايور - زمستان ۱۳۷۱

• كيش مهر - تصنيف‌هاي ايراني - آهنگساز و سرپرست گروه: جليل عندليبي

• مهتاب رو (مطرب مهتاب رو) - گروه نتبور شمس - سرپرست گروه: كيخسرو پورناظري

• بي قرار - آهنگساز: جليل عندليبي

• حيراني - موسبقي عرفاني ايران - گروه نتبور شمس - سرپرست گروه و آهنگساز: كيخسرو پورناظري

• ليلي و مجنون - موسبقي سنتي - گروه اساتيد - سرپرست گروه: استاد فرامرز پايور - ضبط ۱۳۶۸

• ساز نو آواز نو - گروه دستان - حميد متبسم - راست پنجگاه

• كنسرت ۷۷ (۹۸s Concert) - كامكارها شهرام ناظري - گراميداشت يادروز حافظ- شيراز ۲۰ مهر ۱۳۷۷

• كنسرت كامكارها - مجموعه ورزشي انقلاب - مدير هنري گروه و سرپرست: هوشنگ كامكار - تابستان ۷۶

• آواز اساطير - نغمه‌هاي ساساني (شاهنامه كردي)-آهنگساز: عليرضا فيض بشي پور

• سفر به ديگر سو (خط سوم) - يادواره شمس تبريزي - گروه دستان - كنسرت واشينگتون ۱۹۹۸

• غم زيبا - آهنگساز و سرپرست اركستر: مسعود شناسا - بهار ۸۲

• لوليان - گروه دستان - آهنگ سازي و تنظيم قطعات: حميد متبسم

• مولويه (شور رومي) - آهنگساز: حافظ ناطري ۲۰۰۷ - ضبط شده در سال ۲۰۰۱

- يكسري نوار به نام چاووش از شماره ۱ تا ۱۰ كه در اكثر آنها همكاري دارد حتب اگر نخوانده باشد نقشي داشته‌است

• چاوش ۲ - گروه شيدا - موسيقي: محمد رضا لطفي - خوانندگان: محمد رضا شجريان شهرام ناظري

• چاوش ۳ - گروه شيدا - سرپرست گروه: حسين عليزاده

• چاوش ۴ - گروه شيدا و عارف - موسبقي ملي ايران - كانون فرهنگي و هنري

• چاوش ۷ - گروه شيدا و عارف - به مناسبت سالگرد انقالب - محمد رضا شجريان شهرام ناظري

• چاوش ۸ (موسبقي اصيل ايراني)- گروه شيدا - سرپرست: محمد رضا لطفي - كانون فرهنگي و هنري چاوش - شهرام ناظري سيما بينا

[ويرايش] آثار منتشر شده تنها در اروپا

• نوروز (ايران كردستان) - سرپرست گروه: حسين عليزاده - اجرا ۱۹۹۰ آلمان - انتشار ۱۹۹۵- شركت:World network

• بيعت با مولوي (Homage to Molavi_Rumi): شهرام ناظري و گروه دستان - Through Eternity - Persian devotional music

[ويرايش] آثار منتشر نشده

• مركب خواني (راست پنجگاه) - به علت عدم دريافت مجوز ضبط نشده

• كنسرت افشاري

• كنسرت دستگاه نوا و اصفهان كاخ سعد آباد - شهريور ۸۰ - آماده انتشار - تصويري

• زاگرس - ناتمام

• كنسرت گروه عارف در تالار وزارت كشور ۱۳۸۳- عدم دريافت مجوز

• آلبوم دود دل - آماده انتشار

• آلبوم «The Book of Austerity» _ عدم دريافت مجوز

• مجموعه كنسرتهاي خارج از كشور به همراه «حافظ ناظري»

[ويرايش] ساير آثار

• كنسرت افشاري ۶۲

• نوار تمرين محمد رضا شجريان و شهرام ناظري - ماهور - اجراي خصوصي

• نوار تمرين محمد رضا شجريان و شهرام ناظري - همايون - اجراي خصوصي

• مناجات‌هاي ناظري - شامل ۵ نوار كه بعضا قبل از اذان از راديو پخش مي‌شود و فاقد موسيقي قابل توجهي مي‌باشد

[ويرايش] آثار تصويري

• سليمانيه عراق - كردي

• گل صدبرگ - كنسرت آمريكا

• صداي سخن عشق - كنسرت لندن

• آتش در نيستان

• شورانگيز

• گروه كامكارها - مجموعه ورزشي انقلاب - تابستان ۷۶

• كنسرت ۷۷

• سمفوني رومي ارايه شده به جايزه گرمي

[ويرايش] جستارهاي وابسته

• موسيقي ايران

سياوش ناظري

[ويرايش] منابع

• مردان موسيقي ايران تاليف حبيب اله نصيري فر
• مصاحبه‌هاي شهرام ناظري

[ويرايش] پيوند به بيرون

• نگارخانه تصاوير شهرام ناظري
• [۱] وبسايت رسمي استاد ناظري

از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

پري زنگنه
نام اصلي	پريرخ شاه‌يلاني
نام مستعار	پري زنگنه
تولد	۱۳۱۸
اصل/مليت	ايراني
سبك‌ها	اپرا
فعاليت(ها)	خواننده

پريرخ شاه‌يلاني مشهور به پري زنگنه (۱۳۱۸-) در كرمانشاه خواننده موسيقي ايراني است^[۱].

[ويرايش] زندگينامه هنري

ايشان فارغ التحصيل شاخه ي اپرا از كنسرواتوار عالي موسيقي تهران هستند. تحصيلات مقدماتي خود را در تهران گذراندند و نخستين درسهاي آواز را نزد استاد نصرالله زرين پنجه در رديف آوازهاي ايراني فراگرفتند. سپس به هنرستان عالي موسيقي رفتند. به علت داشتن صداي «ليريكو اسپينتو |Lyrico Espinto» نزد خانم اولين باغچه بان اپرا آموختند و بعد از آن براي تكميل آموخته هاي خود به كشورهاي ايتاليا، آلمان، و اتريش سفر كردند و از چندين آكادمي فارغ التحصيل شدند.^[۲]

علاوه بر خوانندگي، پري زنگنه در سفر تحصيلي خود به ژاپن، متوجه استعداد خود در هنر گل‌آرايي هم شد و آن را فراگرفت و در بازگشت به ايران نمايشگاه‌هاي گل‌آرايي نيز برگزار كرد^[۱].

در سال ۱۳۵۰ در يك حادثه ي رانندگي بينايي خود را از دست دادند. اما تنها پس از وقفه ي كوتاهي به فعاليتهاي خود ادامه دادند. صداي ايشان در محافل هنري مهم جهان از جمله تالار اليس تالي در لينكن سنتر نيويورك، هربست در سانفرانسيسكو، دانشگاه هاروارد در بوستون، سل گو در پاريس، هركولس در مونيخ، و تالارهايي در سرتاسر ژاپن پخش شده است.

مسافرتهاي ايشان در سرتاسر ايران به منظور آشنايي با موسيقي محلي ايران بوده است. از اجراهاي معروف خانم زنگنه سوليست بودن در سمفوني شمارهي ۹ بتهوون است كه توسط اركستر سمفوني فورت لادردل در فلوريدا اجرا شد. بازسازي علمي ترانه هاي بومي و محلي ايران و اجراي آن به سبك كلاسيك از كارهاي شاخص ايشان به شمار مي‌رود.

ايشان براي كودكان چندين كتاب تاليف كردهاند و مقالات و ترانه هاي متعددي منتشر ساخته اند. فرهنگ جامع «آواي نامها از ايران زمين» كه مهمترين نام نامه در زبان فارسي بشمار مي‌رود، حاصل عمر ايشان است و تدوين آن حدود پنج سال به طول انجاميده است. از كتابهاي ديگر ايشان مي‌توان به «پري لالايي ها، سروده هاي پري زنگنه براي همه سالان» و «سخني به خوشي: حرفهايي بزرگ در كتابي كوچك» اشاره كرد.

ايشان هم اكنون در حال نوشتن كتابي با عنوان «شما هم با من آواز بخوانيد» هستند. از فعاليتهاي وسيع اجتماعي خانم زنگنه در جهت بهبود وضعيت نابينايان مي‌توان به برگزاري كنسرت به نفع سازمانهاي فرهنگي نابينايان در سراسر ايران و جهان اشاره كرد. خانم زنگنه عنوان بين المللي «سفير حسن نيت» را دريافت كرده اند و از جمله مسئوليتهاي ايشان، رياست روابط فرهنگي و اجتماعي نابينايان ايران بوده است.^[۳]. گرچه در سالهاي پس از انقلاب، فعاليت‌هاي او در ايران به كنسرت‌هايي ويژه بانوان محدود شد.^[۲]

پري شاه‌يلاني پس از ازدواج با حسين زنگنه ، صاحب شركت تاكسي اير ، به نام پري زنگنه شناخته شد. آنها دو دختر داشتند اما بعد از حادثه رانندگي از يكديگر جدا شدند^[۱].

[ويرايش] منابع

1. ↑ ^{۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲} فرخ‌زاد، پوران. كارنماي زنان كاراي ايران (از ديروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱، ISBN 964-341-116-8، ‏۴۰۸.
2. ↑ ^{۲٫۰ ۲٫۱} يك روز آفتابي با پري زنگنه (گفتگو). راديو زمانه (در تاريخ ۱۶ خرداد ۱۳۸۶). بازديد در تاريخ ۲۹ فوريه ۲۰۰۸.
3. ↑ آنسوي تاريكي پري زنگنه (گزارش) (فارسي). راديو زمانه (در تاريخ 21 فروردين 1388). بازديد در تاريخ 10 آوريل 2009.

‎

[ويرايش] پيوند به بيرون

• پري زنگنه، آواز روشنايي، گزارش جديدآنلاين از كارنامهٔ هنري پري زنگنه و مصاحبه با او

از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

بتي
نام مستعار	بتي
تولد	شهريور ۱۳۳۱ , تهران
اصل/مليت	ايراني
سبك‌ها	موسيقي پاپ فارسي
فعاليت(ها)	خواننده
وب‌گاه	وب‌گاه رسمي

بتي (زاده شهريور ۱۳۳۱ , تهران) خواننده ايراني قبل از انقلاب اسلامي كه هم اكنون مقيم شهر تورنتو كانادا است.

[ويرايش] زندگينامه

بتي در شهريور ماه سال ۱۳۳۱ در تهران متولد شد در شش سالگي بخاطر كار پدرش به زنجان رفت و از اول دبستان به مدت 9 سال در شهر زنجان بود.اما بعد لز لين مدت بتي دوباره به همراه خانواده اش به تهران برگشتند.و و در سن ۱۷ سالگي از دبيرستان عطار فارق التحصيل شد و چنده ماه بعد در سازمان جغرافيايي ارتش (در خيابان معلم) به عنوان نقشه كش استخدام شد و بعد از دوره آموزشي به اصرار يكي از همكارانش به دفتر هنري ضيا آتاباي (خواننده) معرفي شد و همانجا به او پيشنهاد خواندن ترانه عزيزم شد (كه اصل اهنگ تركي است وآن را نكار بوك خوانده بود) وبدين ترتيب بتي در سن ۱۸ سالگي با دو ترانه عشق افسرده وعزيزم با اشعار سعيد دبيري وارد علم هنر شد . صحفه اول بتي بطور بي سابقهاي ركورد فروش را ش***ت بطور كه در دو روز اول ۶۰,۰۰۰ صحفه فروش كرد و تا مدتها جز صحفه هاي پرفروش روز بود.

اين همكاري با سعيد دبيري موجب آشنايي بتي با آقاي دبيري شد و خيلي زود اين آشنايي به ازدوادج انجاميد و حاصل اين ازدواج فرزندي بنام هايدن است كه اكنون ۲۹ سال دارد كه در ايران زندگي مي كند. بتي بعد از ازدواج با سعيد دبيري و متولد شدن هايدن خوانندگي به مدت دو سال كنار ميگذارد و بعد از اين مدت دوباره وارد عالم هنر مي شود كه البوم غريبانه از كارهاي آخر او در سال ۱۳۵۶ قبل از جدا شدن از سعيد دبيري است . بتي در سال ۱۳۵۷ هم با توجه به اوضاع آن زمان چندين ترانه را بصورت آزمايشي در استوديو اجرا كرد كه به علت وقوع انقلاب ديگر فرصت نشد انها را اجرا كندو بتي تا سال ۱۳۵۷ حدودا ۴۵ ترانه اجرا كرد كه بسياري از آنها در آلبوم غريبانه يا بروي صحفه گرامافون / يا در فيلم ها و راديو پخش شد

بتي در طي اين دوره با شاعران وآهنگسازان خبره و بنامي همچون : جهانبخش پازوكي- حسن شماعي‌زاده - اردلان سرفراز -واروژان - منوچهر چشم آذر - احمد شاملو -سعيد دبيري و...همكاري داشته است .

زندگي او پس از انقلاب دچار دگرگوني هاي زيادي شد و بخاطر سفري كه به همراه پسرش هايدن به اسرائيل داشت و برگشت دوباره او به ايران در سالهاي اقامتش در ايران آزارهاي فرواني از طرف حكومت جمهوري اسلامي ديد(شكنجه هاي روحي / زندان انفرادي / بازرسي هاي مداوم و.......) تا اينكه حدود ي***ال پيش ايران را به مقصد كانادا ترك كرد و هم اكنون در تورنتو زندگي ميكندو قصد دارد فعاليت هاي هنري خود را پس از ۲۸ سال سكوت دوباره از سر بگيرد و او عقيده دارد تا شقايق هست زندگي بايد كرد .

از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

براي اثبات‌پذيري كامل اين مقاله، به منابع بيشتري نياز است يا منابع ارائه‌شده به‌درستي ارجاع داده نشده‌است. لطفاً با توجه به شيوهٔ ويكي‌پديا براي ارجاع به منابع با ارائهٔ منابع معتبر اين مقاله را بهبود بخشيد. مطالب بي‌منبع ممكن است در آينده حذف شوند.

گيتي پاشايي
نام اصلي	گيتي پاشايي
نام مستعار	گيتي
تولد	۱۳۲۷ تهران
اصل/مليت	ايراني
مرگ	۱۷ ارديبهشت ۱۳۷۴ تهران
سبك‌ها	پاپ
فعاليت(ها)	خواننده
وب‌گاه	وب‌گاه رسمي گيتي پاشايي

گيتي پاشايي در سال ۱۳۲۷ هجري شمسي در تهران به دنيا آمد. پدر بزرگش جعفر منصوري شاعر و استاد تار و خط بود و نوازندگي تار و سه تار را به مادر گيتي آموخت و بدين ترتيب گيتي از طريق مادرش با موسيقي آشنا شد . وي رديف هاي موسيقي سنتي را نزد فرامرز پايور ، مهدي فروغ و محمود كريمي آموخت . پس از ديپلم به آمريكا رفته و در سيتي كالج نيويورك در رشته معماري مشغول به تحصيل شد و در سياتل آمريكا ليسانس هارموني و اركستراسيون گرفت.

در اواخر دهه چهل ، فعاليت رسمي خود را با خوانندگي در راديو و تلويزيون آغاز كرد و به خواندن تصنيف هاي مردمي مشغول شد. ترانه هاي «شب من شب تو» ، «دل بوالهوس» ، «گل مريم» ، يه دل دارم» از جمله ترانه هايي است كه او در آن زمان خوانده بود. در سال ۱۳۵۴ ه.ش. به عرفان و تصوف روي آورد و سپس بر روي شعرهاي شاعران معاصر چون مهدي اخوان ثالث ، احمدرضا احمدي و محمدعلي سپانلو آهنگسازي كرد. در سال ۱۳۵۶ ه.ش. در فيلم «سفر سنگ» به كارگرداني همسرش مسعود كيميايي ، به عنوان بازيگر حضور يافت اما پس از آن ديگر به بازيگري نپرداخت.

در سال ۱۳۶۸ ه.ش. به آلمان رفت و در هامبورگ يك دوره موسيقي كليسايي و ترانه هاي مذهبي را در نوريك هوخ شوله گذراند. گيتي پاشايي پس از انقلاب به كار آهنگ سازي به طور جدي پرداخت و با سه فيلم «تيغ و ابريشم» (۱۳۶۵ ه.ش.)، «سرب» (۱۳۶۷ ه.ش.) و «گروهبان» (۱۳۶۹ ه.ش.) هر سه به كارگرداني مسعود كيميايي به عنوان آهنگساز فيلم شناخته شد.

گيتي در اواخر عمرش دچار افسردگي شده بود. وي عاقبت در ۱۷ ارديبهشت ۱۳۷۴ هجري شمسي بر اثر بيماري سرطان در تهران زندگي را وداع گفت.

وي مادر پولاد كيميايي مي‌باشد.

از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

گوگوش
نام اصلي	فائقه آتشين
نام مستعار	گوگوش
تولد	۱۵ ارديبهشت ۱۳۲۹ تهران (سن:۵۹ سال)
اصل/مليت	ايراني
سبك‌ها	پاپ فارسي
فعاليت(ها)	خواننده و بازيگر
مدت فعاليت	از ۱۳۳۴ تاكنون
وب‌گاه	وب‌گاه رسمي

فائقه آتشين معروف به گوگوش خواننده و هنرپيشه مشهور ايراني است. او از محبوب‌ ترين خوانندگان تاريخ موسيقي در ايران به شمار رفته و در ساير كشورهاي آسياي ميانه و خاورميانه نيز هواخواهان بسياري دارد.^[۱]

در سالهاي دهه هفتاد ميلادي و پيش از انقلاب ايران وي را «شاه‌ماهي موسيقي ايران» مي‌ناميدند.^[۲]اين لقب بعد از بازگشت وي به آمريكا دوباره بر سر زبانها افتاد و در تبليغات راديو تلويزيوني تور بازگشت از اين نام بسيار استفاده شد.

فهرست مندرجات [نهفتن] ۱ زندگي ۲ حرفه ۲.۱ كنسرت دوبي ۳ اطلاعات كلي ۴ فيلم‌ها ۵ پانويس ۶ پيوند به بيرون

[ويرايش] زندگي

فائقه آتشين در ۱۵ ارديبهشت سال ۱۳۲۹ در ايران يكي از شهرهاي توابع تهران به نام سرچشمه تهران زاده شد. پدر و مادر او از ايرانياني بودند كه تبارشان به قفقاز مي‌رسيد. او هنگامي كه ۲ ساله داشت، پدر و مادرش از يكديگر جدا شدند.

گوگوش نامي ارمني براي پسران است, در كودكي دايه ارمني‌اش, او را با اين نام صدا مي‌كرد و بعدها اين نام را به عنوان نام هنري‌اش برگزيد.^[۳]

او از همان كودكي به همراه پدرش كه يك شومن بود، خوانندگي و بازي در فيلم را آغاز نمود و نخستين تجربه هنرپيشگي او در سن هفت سالگي بود. گوگوش بعدها در فيلمهايي چون «پرتگاه مخوف» (۱۹۶۳ ميلادي)، «شيطون بلا» (۱۹۶۵) و «پنجره» (۱۹۷۰) ظاهر شد. ترانه‌هاي او كه توسط آهنگ‌سازاني چون واروژان و شماعي‌زاده نوشته‌شده و شعر‌هاي شهيار قنبري در آن به كار رفته بود، براي او موفقيت بزرگي پديد آورد. تا حدي كه ساير خوانندگان پاپ زن ايراني به تقليد از سبك او پرداختند. سبك او در دهه هفتاد ميلادي، در اوج شهرتش به عنوان خواننده و هنرپيشه، الگوي زنان ايراني واقع شد كه به‌جز گوش سپردن به ترانه‌هاي او، از سبك پوشيدن جامه، ميني‌ژوپ و مدل موي كوتاه او معروف به مدل گوگوشي تقليد مي‌نمودند.^[۴]

زندگي خصوصي گوگوش مانند بيشتر هنرمندان با فراز و نشيب و تراژدي‌هاي فراواني همراه بود و ازدواج‌ها و روابط ناموفقي براي او به همراه داشت. وي فرزندي به نام كامبيز از شوهر اولش محمود قرباني دارد كه هم‌اكنون در لوس‌آنجلس به صنعت موسيقي مي‌پردازد.

گوگوش بعد از بيست و يك سال سكوت و زندگي منزويانه در ايران، در سال ۲۰۰۰ (۱۳۷۹) با خروج از ايران فعاليت هنري خود را - با آلبوم زرتشت كه بخشي از آن در ايران (به صورت مخفيانه) ضبط و در كانادا تكميل و پخش شد - از سر گرفت و به انجام سري كنسرتهاي بازگشت پرداخت كه با استقبال بي نظير ايرانيان و فارسي زبانان خارج از ايران مواجه شد. وي هم اكنون در شهر لس آنجلس در آمريكا زندگي مي‌كند و هنوز به ادامه اين فعاليت‌هاي هنري مي‌پردازد.

[ويرايش] حرفه

وي در سال ۲۰۰۴ آلبوم آخرين خبر و در سال ۲۰۰۵ آلبوم مانيفست را ضبط و پخش كرد كه مورد استقبال شديد دوستداران وي قرار گرفت. و بعد از ۲ سال سكوت مجدد در آمريكا كنسرت سال ۲۰۰۵ خود كه تور آمريكا بود آغاز كرد كه در تاريخ ۱۷ سپتامبر در فروم لوس آنجلس آغاز كرد.

[ويرايش] كنسرت دوبي

آخرين كنسرت گوگوش در ۷ فروردين ۱۳۸۷ خورشيدي در سالن مديا سيتي دبي برگزار شد. گوگوش در اين كنسرت ترانه‌هايي از آلبوم‌هاي «ماه‌پيشوني» و «پل» و آخرين اثرش «شب سپيد» را اجرا كرد. كنسرت گوگوش با بليت ۱٫۱۰۰ درهمي (حدود ۳۰۰ دلار) از گران‌ترين كنسرت‌هاي اجرا شده در دبي به حساب مي‌آمد.^[۵]

[ويرايش] اطلاعات كلي

• دختر صابر آتشين (بازيگر)
• ۱۳۵۱ تا ۱۳۵۴ - همسر سابق محمود قرباني (صاحب هتل كاباره ميامي و پدر كامبيز)
• ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۵ - همسر سابق بهروز وثوقي (بازيگر)
• ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ - همسر داريوش اقبالي (خواننده)
• ۱۳۶۴ تا ۱۳۸۲ - همسر مسعود كيميايي (كارگردان)
• مادر كامبيز (خواننده)
• داراي مدرك تحصيلي سيكل
• ۱۳۳۴ - آغاز فعاليت هنري با عمليات آكروباسي
• ۱۳۳۸ - ادامه فعاليت هنري با خوانندگي
• ۱۳۳۹ - شروع فعاليت در سينما با بازي در فيلم بيم و اميد
• ۱۳۷۹ - شروع مجدد خوانندگي پس از وقفه‌اي طولاني در (كانادا)

[ويرايش] فيلم‌ها

• ۱۳۵۷ - امشب اشكي مي‌ريزد
• ۱۳۵۶ - در امتداد شب
• ۱۳۵۵ - نازنين
• ۱۳۵۵ - ماه عسل
• ۱۳۵۴ - همسفر
• ۱۳۵۴ - شب غريبان
• ۱۳۵۳ - ممل آمريكايي
• ۱۳۵۱ - بي تا
• ۱۳۵۰ - احساس داغ
• ۱۳۴۹ - پنجره
• ۱۳۴۷ - سه ديوانه
• ۱۳۴۷ - ستاره هفت آسمون
• ۱۳۴۵ - گدايان تهران
• ۱۳۳۹ - بيم و اميد

[ويرايش] پانويس

1. ↑ Iran's pop diva to sing again (انگليسي). بي بي سي (۲۰۰۸). بازديد در تاريخ ۱۶ مه ۲۰۰۸.
2. ↑ بيوگرافي - گوگوش. ايران ترانه.
3. ↑ درباره گوگوش. وب‌گاه رسمي گوگوش
4. ↑ گوگوش (انگليسي). دانشنامه بريتانيكا (۲۰۰۸). بازديد در تاريخ ۱۶ مه ۲۰۰۸.
5. ↑ غوغاي «شب سيپد» گوگوش در حاشيه خليج فارس. وب‌گاه راديو فردا

[ويرايش] پيوند به بيرون

• سايت رسمي گوگوش
• تلويزيون مجازي گوگوش
• صفحه گوگوش در سايت ايران ترانه
• بانك اطلاعات اينترنتي فيلم‌ها
• اولين مصاحبه پس از خروج از ايران با سايت بي بي سي

از ويكي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

ستار
اطلاعات هنرمند
نام اصلي	عبدالحسن ستارپور
نام مستعار	ستار
تولد	آبان ۱۳۲۸ شهباز تهران
اصل/مليت	ايراني
سبك‌ها	پاپ
فعاليت(ها)	خواننده

ستار (با نام اصلي عبدالحسن ستارپور) در آبان ماه ۱۳۲۸ در تهران متولد شد.دوران نوجواني خود را مثل بسياري ازهنرمندان و ورزشكاران در شهباز تهران گذرانيده است . ستارتحصيلات خود را در دبستان و دبيرستان اقبال به اتمام رساند و ليسانسش را در رشته اقتصاد بين المللي ازمدرسه عالي بازرگاني دريافت نمود.همچنين ستار در امريكا زندگي ميكند وداري همسري ايراني است كه همسرش دو فرزند دوختر دارد كه ستار را به عنوان پدر قبول دارند از دوستان بسيار صميمي وي ميتوان از صحبت اله كرمي ياد كرد كه نامبرده مدت 2 سال است از كشور نروژ به ايران بازگشته

اولين آهنگ ستار << خانه به دوش >> نام داشت كه بر اساس سريال معروف خانه بدوش ( مراد برقي ) كه پرويز كاردان بازيگر و كارگردان آن بود در ۲۲ سالگي اجرا نمود. اين آهنگ با شعري ازايرج جنتي عطايي وآهنگي ازبابك بيات سر آغازي شد تا ستار با خواندن آهنگهاي همسفر - شهرغم - صداي بارون - سرسپرده - شازده خانوم-گل سنگ و ده ها آهنگ ديگر به شهرت و محبوبيت برسد . ستار تا به امروز بيش از دويست آهنگ و ترانه اجرا كرده كه بيشترين آنها در رده ي آهنگهاي ماندني در عرصه موسيقي كشورمان بوده است.

ستار با صدا و حنجره ي استثنائي و همچنين علاقه خاصي كه به موسيقي اصيل ايراني دارد در هر دو سبك موسيقي پاپ و اصيل ايراني يكي از بهترين هاست. وهر دو نوع موسيقي را بسيار زيبا و ماهرانه اجرا مي‌كند. ستار به عنوان يك هنرمند با شخصيت مورد احترام جامعه و همكاران خود مي‌باشد . او به ورزش فوتبال نيز علاقه زيادي دارد وبه عنوان بازيكن و كاپيتان تيم فوتبال هنرمندان ساليان درازي است كه به بازيگري ادامه مي‌دهد.

در ضمن ستار دوران خدمت سربازي اش را در مشهد گذرانيده است.

[ويرايش] پيوند به بيرون

• وب‌گاه شخصي ستار
• Video